Cover
 De prachtige donkere lucht met daarin de titel en tekst in het geel vallen gelijk op. Ook de naam van de auteur in het wit springt zo’n beetje van de kaft af. Ik ben zo vrij om aan te nemen dat de huisjes op de cover een foto is van een straatje of buurtje in Canterbury, maar ik kan het natuurlijk helemaal mis hebben. Een ding weet ik wel, het boek nodigt uit om te worden bekeken en te worden gelezen.

Het verhaal
 Met pijn in haar hart (letterlijk en figuurlijk) heeft psycholoog Lily Brown afscheid genomen van Scotland Yard. Ze heeft sinds kort een eigen praktijk in Canterbury. Samantha Harris (Sammy), slachtoffer van huiselijk geweld, is een van haar eerste patiënten. Ze zit vast in een gewelddadige relatie, haar man mishandelt haar elke keer wanneer de kans zich voordoet. Het maakt niet uit wat ze doet. Vera Osmond heeft zich na aanhoudende paniekaanvallen bij Lily gemeld. De therapie die Vera bij Lily heeft doorlopen wijst erop dat ze als jong meisje een enorme traumatische ervaring heeft meegemaakt.

Lily’s therapie heeft voor Vera goed uitgepakt, Lily is dan ook enorm verbaasd dat Vera contact opneemt om een afspraak te maken. Kort na dit contact komt Lily er achter dat Vera zelfmoord heeft gepleegd. Lily kan dit niet geloven en start haar eigen onderzoek. Hoe verder ze in de zaak duikt, hoe schimmiger het allemaal wordt. Lily heeft niet in de gaten hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe dreigender het gevaar wordt.

Mijn mening
 ‘Vergeet me niet’ is een thriller dat gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen en deze zijn soms rechtuit schokkend. Af en toe kon ik me niet stilhouden en uitte ik mijn afschuw over wat ik net had gelezen. In ‘Vergeet me niet’ komen namelijk situaties voor die erg aangrijpend zijn en in sommige gevallen ook ontzettend schrijnend. De auteur schroomt het niet om misdaden van alledag en die ook nog eens waargebeurd zijn te verwerken in ‘Vergeet me niet’. Het is niet vreemd dat al gauw duidelijk wordt dat verschillende personages in deze thriller getekend zijn voor het leven.

Dit geldt zeker voor het personage van Vera, zij heeft situaties meegemaakt die zo afgrijselijk huiveringwekkend zijn dat de rillingen bij me over de rug lopen. Maar ook Samantha (Sammy) heeft angstaanjagende gebeurtenissen meegemaakt. ‘Vergeet me niet’ maakt verschillende emoties bij me los en het maakt me weer eens bewust in wat voor een hel sommige vrouwen moeten leven. Want de onderwerpen van huiselijk geweld, misbruik, mishandeling en verwaarlozing komt nog steeds in onze samenleving voor. Elke week zie ik er wel wat over in het nieuws of lees ik er over in de krant. Ik vind het dan ook heel goed dat Tessa Duncan de waargebeurde situaties door middel van haar thrillers onder de aandacht brengt.

Het personage Lily Brown verstaat haar vak als psycholoog zeer goed en daar heb ik absoluut bewondering en respect voor. De wijze waarop zij haar therapie inzet om een ander denkpatroon die veranderingen teweeg moeten brengen vind ik een absolute toevoeging. Wel heb ik af en toe vraagtekens bij Lily’s keuzes maar door die keuzes wordt het verhaal wel superspannend. Daarnaast worstelt Lily met haar verdriet van een verbroken relatie. Dat een dier, in dit geval een kat, warmte en troost kan bieden kan voor sommige lezers misschien een eyeopener zijn.

Ondanks de heftigheid van deze psychologische thriller, waarvan sommige situaties echt niet zo fijn waren om te lezen, houdt de auteur dankzij de onverwachte wendingen en haar pakkende schrijfstijl mij volledig in haar greep.

‘Vergeet me niet’ is het eerste deel in de thrillerserie ‘Het Canterbury-dossier en krijgt van mij 5 sterren.