Cover
 De knalgele cover met daarop de naam van de auteur, titel en serie in witte en rode glossy letters springt gelijk in het oog. Door het grote mes dat op de gescheurde vloer ligt, weet ik wel zeker dat de auteur weer gruwelijk spannende zaken heeft bedacht voor inspecteur Anne Verelst om op te lossen…

Het verhaal
 Reacties op socialemediaforums zijn de aanleiding geweest voor het dreigement “Ik maak je kapot!” Dat die online woorden tot daden zijn omgezet, hadden de slachtoffers niet verwacht. Want woorden zijn maar woorden, toch..?

Wanneer er kort na elkaar meerdere slachtoffers vallen die allemaal online met de dood zijn bedreigd, lijkt het een eenvoudige zaak te zijn. De bedreigingen zijn makkelijk via sociale media terug te leiden en de verdachten worden dan ook snel aangehouden. Toch zeggen alle arrestanten dat ze van niets weten en ook niets verkeerds hebben gedaan. Onschuldig zijn ze! Maar een waterdicht alibi ontbreekt. 

Het lijkt zo op het eerste oog een eenvoudige zaak en de inschatting is dan ook dat de zaak snel opgelost zal zijn. Anne Verelst voelt gewoon dat het hele zaakje stinkt! Ze kan het niet loslaten en weigert dan ook pertinent om de verdachten voor te leiden. Maar krijgt ze genoeg tijd om dieper in deze zaak in te duiken?

Mijn mening
 Toen uitgeverij Fodi mij vroeg of ik het vijfde deel “Onschuld” in de thrillerserie Anne Verelst, geschreven door Luc Vos, wilde recenseren, wist ik mijn antwoord direct. Want van de eerdere vier delen met deze inspecteur als hoofdpersonage heb ik enorm genoten. Nadenken over deze vraag hoefde ik dus niet!

Wat een ongelofelijke zaak heeft de auteur voor inspecteur Anne Verelst en haar team bedacht. Eentje die eigenlijk best heel realistisch is. Want iedereen heeft vast weleens vervelende en lelijke reacties gelezen onder artikelen op sociale media. Ik in ieder geval wel. Persoonlijk scroll ik dan door, want vrolijk word ik er niet van.

Wat ikzelf leuk vind van deze serie, zijn de personages die bijna allemaal in elk deel voorkomen. Het lief en leed dat ze privé meemaken, zorgt voor geluksmomentjes, maar ook voor hun eigen sores. En dan heb ik het nog niet over de dilemma’s en strubbelingen die tijdens sommige gebeurtenissen ontstaan. Een aantal personages maakt het elkaar niet makkelijk. Persoonlijk hou ik van zulke ontwikkelingen, want ze maken de personages alleen maar menselijker en geloofwaardiger.

De manier waarop Luc Vos zijn lezers meeneemt in het verloop van het onderzoek en er daardoor voor zorgt dat de zaak niet alleen  onder de huid van Anne Verelst, maar ook onder die van mij kruipt, vind ik bijzonder goed gedaan. In mijn hoofd was ik ook met deze zaak bezig op momenten dat ik niet aan het lezen was. Ik werd steeds nieuwsgierig naar hoe ‘Onschuld’ zou aflopen. Klopt de scherpe intuïtie van Anne Verelst? Zal ze gelijk hebben? Voordat ik daar een antwoord op kreeg, heeft de auteur mijn geduld behoorlijk op de proef gesteld…

Wanneer je nu verwacht dat ik verder nog iets loslaat over deze gruwelijke zaak, dan heb je het mis. Door de schrijfstijl van Luc Vos leest ‘Onschuld” als een sneltrein.
Ik heb weer enorm genoten en kijk stiekem al uit naar het volgende deel in de Anne Verelst-serie!

‘Onschuld’ krijgt van mij 5 sterren.