Cover
 Wat ziet het kinderboek ‘Plonsmuts’ er prachtig uit. Het is een nieuw verhaal over het bijzondere en aandoenlijke meisje Oetje! Wanneer ik naar de cover kijk, lijkt het wel of ze tussen de sterren staat en deze aan wil raken. Gelukkig is ze niet alleen en heeft ze gezelschap van een aantal dieren. Zo te zien willen zij Oetje goed in de gaten houden. Want wat gaat Oetje met die hamer doen?

Het verhaal
 Het houten huis, dat door Oetje liefkozend Paleis wordt genoemd, wil meneer Banks slopen! Maar dit is niet het enige wat weg moet, ook het Zompbos moet plaatsmaken voor een hotel als meneer Banks zijn zin krijgt. Oetje heeft het niet meer. Ze wil haar huisje niet kwijt waar ze zoveel van houdt. En dan moeten al die prachtige bomen, waar enorm veel dieren in wonen ook nog worden omgehakt.

De boswachter is druk op zoek in het Zompbos of er bedreigde planten en dieren leven, zodat meneer Banks zijn plannen niet door gaan. Oetje weet met meneer Banks een bijzondere weddenschap af te sluiten. Wanneer het Oetje lukt om binnen een week de allergrootste glijbaan van het land te bouwen, dan ziet meneer Banks van zijn plannen af. Haar Paleis en het Zompbos mogen dan blijven zoals het nu is.

Zal het Oetje lukken om de grootste glijbaan van het land te bouwen? Of wint meneer Banks en moet ze zonder Coentje en Walbert gaan wonen in het weeshuis in Zegenrijk?

Mijn mening
 Wat heeft Hellen Bootsman met ‘Plonsmuts’ weer een geweldig verhaal geschreven en wat heeft ze er ook weer schitterende illustraties bij gemaakt. ‘Plonsmuts’ is het derde kinderboek over het bijzondere en aandoenlijke meisje Oetje.

Mooi vind ik de wijze waarop de auteur Oetje met situaties om laat gaan. De positieve houding van het meisje en de simpele manier waarop ze met best wel lastige gebeurtenissen omgaat, vind ik geniaal gevonden. Oetjes lijfspreuk is niet voor niets:

“Wat ik niet ken, dat kan ik ook niet missen.”

Door haar fantasie en vindingrijkheid weet Oetje problemen op te lossen. Haar humor ontbreekt natuurlijk ook niet, ik schiet dan ook verschillende keren in de lach.

Hellen Bootsman weet de liefde die Oetje heeft voor mensen, dieren, maar ook zeker andere dingen om haar heen, zo te verwoorden dat deze liefde voelbaar is. Ik weet zeker dat elke (voor)lezer van ‘Plonsmuts’ ontzettend meeleeft met Oetje.

Natuurlijk heeft de auteur ook aan dit derde deel leerzame situaties voor jong en oud verwerkt. Een daarvan is: eerlijkheid duurt het langst.

Ik heb in dit verhaal absoluut opnieuw genoten van Oetje, die, ook al zijn niet alle mensen even aardig tegen haar, toch altijd het positieve blijft zien.

‘Plonsmuts’ krijgt van mij 5 sterren.