Geheimen van Willow House van Susanne O’Leary, uitgegeven door A.W. Bruna uitgevers
Cover
Al vaker heb ik in mijn recensies aangegeven dat ik van afbeeldingen van de natuur houd. Op de cover van Geheimen van Willow House zie ik de zee, rotsen en boven op de rotsen staat een huisje. Tot zover vind ik het prachtig! Ik begrijp alleen niet waarom er gekozen is voor een oranje-gele-roze lucht. Ik vind dit jammer. Wat mij betreft hadden deze gekozen kleuren wel verwerkt kunnen worden in een blauwe lucht.
Het verhaal
Op advies van haar arts vraagt interieurontwerper Maeve McKenna twee weken vrij van haar werk. Haar werkgever is er helemaal niet blij mee maar omdat ze niet wil dat Maeve volledig uitvalt, geeft ze Maeve toestemming voor twee weken vakantie. Maeve is blij wanneer ze Londen achter zich kan laten en vertrekt voor haar rust naar het Ierse Sandy Cove waar haar tante Philomena woont. Haar tante is blij dat Maeve op bezoek komt want sinds haar man is overleden voelt zij zich erg alleen. Wanneer Maeve bij daglicht haar tante’s huis ziet, Willow House genaamd, schrikt ze. Duidelijk is dat het huis dringend moet worden aangepakt, willen ze het bewoonbaar houden. Samen gaan ze aan de slag in het oude huis en stuiten op een familiegeheim dat altijd verborgen was. Maeve helpt haar tante waar ze kan, hierdoor groeien ze meer naar elkaar toe.
Maeve voelt zich net als vroeger weer helemaal thuis in Willow House en baalt ervan haar vakantie voorbij is. Ze twijfelt of ze wel terug wil naar haar hectische leven in Londen. Durft ze het aan om haar schepen achter zich te verbranden en een nieuwe start te maken in het Ierse Sandy Cove? Of houdt de onzekerheid haar tegen en blijft het bij een dagdroom…
Mijn mening
Tijdens het lezen van de eerste pagina van de ‘Geheimen van Willow House’ voel ik direct de stress waarmee Maeve te kampen heeft. Wanneer ze het advies van haar arts wil opvolgen en dit met haar werkgever bespreekt, snap ik gelijk waarom ze daar tegen op zag. Van de reactie die haar werkgever geeft krijg ik meteen de kriebels. Pfft wat een mens! De toon is door Susanne O’Leary gezet.
Maeve wil ik zeker in het begin van het verhaal door elkaar schudden zodat ze eens goed wakker wordt. Ik ben blij om te lezen dat ze naar Willow House vertrekt. Wanneer het verborgen familiegeheim wordt ontdekt krijgen de twee vrouwen verschillende obstakels voor hun kiezen die ze moeten overwinnen. Ik vind het mooi om te lezen hoe ze elkaar hierin steunen en dat hun familieband groeit. Daarnaast weet het personage van tante Philomena mij aangenaam te verrassen door in sommige situaties of gesprekken op zo’n wijze te reageren waar ik af en toe versteld van sta. Wat kan zij gevat uit de hoek komen. Ik vind dat prachtig en geniet daarvan.
Een feelgood zonder liefde kan natuurlijk niet. Susanne O’Leary heeft in ‘Geheimen van Willow House’ de liefde op een geloofwaardige manier verweven waarbij de personages de nodige uitdagingen tegenkomen. Dat Maeve twijfelt en onzeker is of ze wel terug wil naar Londen, dat begrijp ik goed gezien alle emoties die in haar worden losgemaakt!
Op de laatste boeiende bladzijden van ‘Geheimen van Willow House’ heeft de auteur nog een verrassende onthulling… Welke? Daar kun je maar op een manier achterkomen 🙂 Ik kijk in ieder geval heel graag uit naar het volgende deel in deze serie!
‘Geheimen van Willow House’ krijgt van mij 4 sterren.

