Recensie Thriller

Sporen in de sneeuw van John Willander, uitgegeven door Luitingh-Sijthoff

Cover
 Een klein rood huisje middenin een weids besneeuwd landschap. Het ziet er prachtig uit voor mij een cover die mij meteen aanspreekt. De spannende tekst, die tussen de titel en de naam van de auteur is afgedrukt, wekt mijn interesse. Als ik lees dat de thriller ‘Sporen in de sneeuw’ gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, weet ik zeker dat ik het boek snel open zal slaan.

Het verhaal
 Een meisje van zes jaar is vermist en dat op kerstochtend! Er wordt opnieuw in het huis gezocht. Het meisje kan toch zomaar niet weg zijn? Dan wordt ze dood aangetroffen in de kelder van het huis. Hoe is het mogelijk dat het meisje is vermoord en niemand er iets van heeft vernomen?

Benjamin Krantz heeft zijn ervaring als profiler in het buitenland opgedaan. Hij krijgt de kans om met deze zaak aan de slag te gaan. Dit wil hij graag, al is het maar om uit de schaduw van zijn vader te stappen. Benjamin gaat samenwerken met rechercheur Monica Eurell om erachter te komen hoe dit mysterie in elkaar zit. Monica is alleen niet met deze zaak bezig. Een aantal jaren geleden is haar zus verdwenen en dat is iets wat Monica niet los kan laten. Tijdens het moordonderzoek van het jonge meisje vindt ze een nieuw spoor in haar persoonlijke onderzoek naar haar zus. Monica beseft dat zij met een bredere blik naar beide onderzoeken moet kijken. Monica’s team wil de moordenaar van het kleine meisje pakken, maar iedereen heeft een eigen mening over hoe het allemaal in elkaar zit. Komen ze erachter welke theorie klopt?

Mijn mening
 Op de cover van de thriller ‘Sporen in de sneeuw’ van John Willander staat een tekst die ervoor zorgt dat ik hoge verwachtingen heb van dit boek. Die verwachtingen worden helaas niet waargemaakt. Het verhaal gaat zeker voortvarend van start… Daarna zwakt het verhaal af en vind ik dat het verhaal trager en langdradiger wordt.

De vasthoudendheid en doorzettingsvermogen van het personage Monica Eurell kan ik zeker waarderen. Haar gedrag vind ik in sommige situaties wat minder, maar door wat ze heeft meegemaakt kan ik haar gedrag wel begrijpen.
Benjamin Krantz is een hele slimme man, maar komt onzeker en introvert over. Gelukkig komt daar wel verandering in, al duurt dit wel lang. Mijn irritatie over dit personage buigt daardoor om naar bewondering.

Op zich is ‘Sporen in de sneeuw’ geen verkeerd verhaal en komen er ook wel een aantal situaties voor waarvan ik denk dat ze voor een boeiende wending in het verhaal zorgt. Dat gevoel duurt maar kort. Toch lees ik door die gebeurtenissen het verhaal uit. Toch blijkt dat een goede keuze, want ik word tot mijn verrassing toch nog op wat actie en spanning getrakteerd.

‘Sporen in de Sneeuw’ krijgt van mij 3 sterren.