Cover
 Door een dansende Oetje met een prachtige gekleurde verenhoed op haar hoofd, spat de vrolijkheid van de cover af. Waarom kijkt de kok vanuit de bosjes toe naar wat Oetje met groene bonen aan het kokkerellen is? Ik sla snel het boek open om daar achter te komen!

Het verhaal
 Oetje is uitgenodigd door de burgemeester voor haar jaarlijkse feest en ze mag 2 mensen meenemen. Eigenlijk is dat best bijzonder want de burgemeester nodigt alleen maar de rijkste en belangrijkste mensen uit van het plaatsje Zegenrijk. Oetje woont in het dorpje Luttel, in de armoedigste straat die er is. De Luttelse bewoners vinden Oetje onbenullig en al helemaal niet belangrijk. Ze vinden zelfs dat het meisje er raar uitziet en dat ze niet fris ruikt. Iedereen verwacht dat Oetje voor het diner weg wordt gestuurd. Zo’n sjiek feest daar hoort Oetje toch niet?

Wanneer Lieve en haar vader voor de deur staan om haar op te halen voor het feest moet Oetje zich eerst nog even omkleden. Ze gaat naar de zolder en in de schatkist vindt ze mooie feestkleren. Snel kleedt Oetje zich om en stopt haar eigen lepel in een tas want daar eet ze altijd mee. Oetje vermaakt zich op het feest prima en blijft lekker zichzelf. Ze weet alles over goede manieren maar daar denkt de burgemeester anders over. Die wil maatregelen nemen voordat het feest door de goede manieren in de soep loopt.

Mijn mening
 Genoten heb ik van Oetjes eerste verhaal Nep-Echt. Ik hoopte eigenlijk gelijk dat er een deel twee zou komen en die kwam er! En weer heeft Hellen Bootsman prachtige illustraties aan Oetje haar verhaal toegevoegd en dat is niet het enige. Ik hoop dat er nog veel verhalen met Oetje zullen volgen. Waarom?

Oetje is namelijk een bijzonder meisje met veel fantasie en een gezonde dosis humor. Ze is positief ingesteld en weet daardoor anders te kijken naar vervelende dingen die in haar leven gebeuren. Want zowel de volwassenen en kinderen uit Luttel zijn niet altijd aardig tegen haar. Blijf dan maar eens aardig en Oetje kan dat.

Oetje is namelijk heel vindingrijk en bedenkt, hoe jong ze ook is, voor alle problemen een oplossing. Daarnaast is Oetje, tenminste dat vind ik, erg aandoenlijk. Ze weet door haar onschuldigheid de mensen om zich heen mee te trekken. Hierdoor beseffen de rijke en belangrijke mensen, en zeker ook de lezers van ‘Soepfeest’, dat het anders kan.

Het is een mooie levensles die Hellen Bootsman heeft toegevoegd aan Oetje haar verhaal. Zo heeft de auteur op een subtiele wijze verschillende onderwerpen toegevoegd waarover nagedacht kan worden door de jonge en oude (voor)lezers.

Wanneer iedereen elkaar zou waarderen om zijn/haar kwaliteiten en een stuk aardiger voor elkaar zou zijn, de wereld er een stuk positiever uit zou zien. Nou aan Oetje zal het niet liggen!

‘Soepfeest’ krijgt van mij 5 sterren.